من و پالتاك
محمود حسینی نژاد
پاسخی کوتاه به سربلند در مورد کتاب بذرهای ماندگار
چندی پیش کتاب بذرهای ماندگار نوشته اشرف دهقانی انتشار یافت. اصولأ نام هر کتابی می تواند مشخص کننده ی، حال نه صد درصد، محتوای کتاب باشد .بنابرین میتوان گفت اکثر نویسنده گان با در نظر گرفتن محتوای نوشته خود نام کتاب را انتخاب میکنند. متاسفانه گویا بسیاری از ایرانیان حتی نیروهای سیاسی به این مسئله ی بسیار ساده توجهی نمیکنند.
آقای سربلند یکی از آنهاست. من در این نوشته کوتاه، فهرست وار اشاراتی به نوشته ی سربلند میکنم.
اشرف دهقانی در کتاب بذرهای ماندگار، در حد توانایی خود، انتظاری را که از او میرفت بدرستی انجام داده است. اما به دنیای سربلند و بحث او در مورد کتاب بذرهای ماندگار نگاهی بکنیم.
ایشان میگویند: "دهقانی بدرستی و با تیز هوشی خاصی بهترین زمان را برای انتشار آن در نظر گرفت.....".
آقای سربلند، اولأ اشرف دهقانی چند ماه پیش در مقدمه ی نشر جدید حماسه مقاومت، از انتشار این کتاب خبر داده بود. در حقیقت این کتاب ضمیمه ی حماسه مقاومت است که به خاطر جلوگیری از حجیم شدن آن بصورت جداگانه انتشار یافته است توضیح این امر را در کتاب خود داده است. آقای سربلند نمیدانم شما در چه دنیایی زندگی میکنید که در چهارچوب آن اشرف دهقانی باید ٣١ سال برای فرصت مناسبی، صبر کند! ٣١ سال صبر کند که جنبش های خود جوش و نارضایتی در جامعه استبداد زده ایران به حدی برسد که کتاب بذر های ماندگار را انتشار دهد! واقعأ خودتان میدانید چه میگوئید؟ یکبار دیگر به نوشته خود رجوع کنید.
من در اینجا وارد بحث کُلی درمورد کتاب مبارزه مسلحانه هم استراتژی هم تاکتیک نوشته ی مسعود احمد زاده که او را بزرگترین تئوریسین جنبش کمونیستی ایران میدانم نمیشوم. اصولأ از انسان هایی که برای کوبیدن این خط مشی، اول از شهامت و فداکاری چریکها سخن میرانند وسپس زهرخود را میریزند، بیزارم. آنها پهلوان نبودند، آنها مبارزانی بودند که فصل تازه ای را در جنش نوین کمونیستی ایران پایه گذاری کردند.
میگوئید: " این که جنبش مسلحانه با جنبش توده ایی فاصله داشته ........" و در یک کلام جدا از توده بوده، بحث کهنه شده ایی است که از همان آغاز مبارزه ی مسلحانه توسط حزب توده و.... عنوان شد. البته جواب آنها همان زمان به اشکال گوناگون داده شد.
میگوئید: " اینکه کتاب مبارزه مسلحانه هم استراتژیک و تاکتیک، در عین تلاشش موفق به اثبات درستی آن نشد" بدون اینکه دلائل آنرا در نظر بگیرید.
آقای سربلند مگر لنین و مائو و دیگر رهبران طبقه ی کارگر در عین تلاش صد ساله شان موفق به اثبات دیکتاتوری پُرلتارویا شدند؟ پس طبق گفته ی شما، کمونیسم مانند مبارزه مسلحانه با شکست روبرو شده است. اگر کتاب مسعود احمد زاده را خوانده باشید با تکیه آن بر روی اقشار خلق و طبقه کارگر در سراسر کتاب مواجه میشوید. البته دیدن این امر بستگی به عینکی که به چشم زده اید دارد.
آقای سربلند برای درک اینکه جنبش چریکی چه تأثیری بر روی مبارزات مردم گذاشته است بهتر است به آن دوره از تاریخ برگردید. من هیچ نیازی نمی بینم که یک یک این تأثیرات را برای شما بازگو کنم.
شما که میگوئید که اشرف دهقانی حتی یکبار هم از کارگران و کارخانه نام نبرده است. اولا از شما میخواهم تا دست کم ، اگر کتاب را نمی خوانید، به تقدیمی آن نگاهی بیاندازید! در ثانی اگر به این اصل معتقد هستید که جنبش مسلحانه و یا چریکی جدا از توده بوده است ، دیگر چه انتظاری از اشرف دهقانی جدا از توده دارید؟ به هرکسی که دوست دارید سوگند که اگر اشرف دهقانی از کارگر و کارخانه هم صحبت میکرد شما مینوشتید که اشرف دهقانی، چرا دروغ میگوید و اصلأ جنبش چریکی نمی فهمد که کارگر و کارخانه یعنی چه!.
زمانیکه درک شما از موتور کوچک و موتور بزرگ آن باشد که ارائه میدهید، دیگر چیزی در این زمینه نمیگویم. فقط لطف کنید و یکبار دیگر نگاهی به کتابهای مسعود احمدزاده و امیر پرویز پویان بیاندازید.
مگر قرار بود کتاب بذر های ماند گار یک کتاب جامعه شناسی سیاسی باشد تا بتواند به پرسش های شما پاسخ بدهد؟ لطفا برای نویسندگان کتاب ها تصمیم نگیرید. چرا ایشان باید پاسخ پرسش های سیاسی و ایدئولوژیک را در این کتاب میداد.
شما طوری صحبت میکنید که گویا چریکهای فدایی در مدتی طولانی در نشری یات و کتاب های خود در مورد مسائل مورد نظر شما چیزی ننوشته اند. نوشته های این رفقا در خلال بیش از ٢٥ سال نشاندهنده ی نادرستی سخنان شماست. حال یا شما این نوشته ها را نخوانده اید، یا این مطالب از یاد شما رفته و یا این نوشته ها شما را ارضاء نکرده است.
آقای سربلند، میزان کینه ورزی شما به مجاهدین به آن درجه است که کاری به نوشته طرف ندارید کافی است طرف بگوید، م .... شما آشفته میشوید. گویا که حتی نام بردن از مجاهدین بدون صفات مورد نظر شما، شما را مُنقلب میکند. در این کتاب ستایش و ارجی که از مجاهدین میشود در مورد مجاهدین آن زمان است وکاری به سیاست های مجاهدین کنونی ندارد. آقای سربلند آیا شما جرئت این را دارید که بگوئید مجاهدین خلق سالهای ابتدایی ده ٥٠، نوکران امپریالیسم بودند؟
نوشته ایی مانند نوشته شما را، از کسی که تازه به مبارزه قدم گذاشته است میتوان انتظار داشت. نوشته شما دلیلی است که از آن دسته رفقا که هنوز خود را از خانواده ی فدایی میدانند و شاید به این خاطر که شما را میشناسند و از ترس اینکه خشم سربلند دامنگیرشان نشود و مبادا نوشته هایشان در منو پالتاک چاپ نشود! در مقابل نوشته های غرض ورزانه شما به جنبش مسلحانه سکوت می کنند، اعتراض بکنم. چرا که در این جا بحث بر سر اشرف دهقانی و یا عباس توکل و یا.... نیست. تا دلتان میخواهد این رفقا را بکوبید .، بحث بر سر تئوری جنبش مسلحانه است که شما آنرا جدا از توده میدانید. لطف کرده و در مقابل آن مشی توده ای را نشان دهید!
جولای ٢٠٠٥